ลูกอมเป็นขนมที่ใึครก็นึกถึงเวลาปากว่างๆหรือเจ็บคอ

ไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่

เรื่องราวในวันนี้ทำให้ได้รู้

.........................................................................

ตอนนี้เราอยู่ปี4 สาขาดนตรีครู ช่วงนี้เลยกำลังสังเกตการสอนอยู่

แล้วไอ้สังเกตก็ต้องมีสอนด้วยสักคาบสองคาบ

เราก็นั่งคิด ถ้าเด็ฏไม่ให้ความร่วมมือ หรือถ้าเราสอนน่าเบื่อเกินไปละ

จึงได้ทำหการไปซื้ออมยิ้มที่กล่องใหญ่(แบบมีหลายซอง)

เป็นอมยิ้มที่มีจิ้มผงอะไรสักอย่าง ตัวอมยิ้มเป็ฯรูปเท้าด้วย

(สมัยก่อนชอบนัก)

ซื้อมาแล้วก็มาคิด

เราสอนม.ปลายนี่

เด็กมันจะอยากได้เหรอ แค่อมยิ้มไม่กี่บาทเนี่ย

คิดไปก็ไม่เท่าลองดูละว่ะ

.........................................................................................

แล้ววันนี้ก็ได้ทำการสอนจริง

สอนไปให้นักเรียนจดไป พยายามหาจังหวะที่จะให้ของรางวัล

แล้วโอกาสก็มาถึง เมื่อถามไปแล้วมีคนตอบได้แค่คนเดียว

ผ่าง!!!

(หยิกอมยิ้มออกมา)

ให้เด็กคนนั้นเป็นรางวัล เด็ฏคนนั้นก็ทำหน้า งงๆแล้วถาว่า

"ให้จริงเหรอครู"

"จริงจ๊ะ เอาไปเลย"

นักเรียนคนอื่นๆลุกฮือตาเป็นมัน

"ครูหนูก็อยากกิน"

"ครูๆหนูตอบๆ"(ยังไม่ทันถามเลยหนู)

"ครูๆ หนูอยากกินตีน" (มันจะดีเหรอ??)

ผลตอบรับดีเกินคาด

เด็กๆต่างพากกันแย่งตอบคำถามเพื่อชิงอมยิ้มราคาไม่กี่บาท

ปลื้มปิติ แล้วก็รู้สึกสนุกด้วย

ประสบการณ์ครั้งนี้ทำให้ได้รู้ว่า

อมยิ้ม คือสิ่งที่ช่วยกระตุ้นการเรียนได้ดีไม่แพ้คะแนนเลยทีเดียว