สวัสดีครับ กลับมาแล้วจากมาเลเซีย!! กับการไปอยู่ 4 วัน....แต่ไม่ได้ไปไหนเลย นอกจากไปงาน Comic Fiesta ที่ผมต้องไปออกบูธด้วยนั่นเอง ในวันที่ 27-28 ธันวาคม (2014) ที่ผ่านมา...

ระทึกก่อนเดินทาง เนื่องจาก พาสปอตผมจะหมดอายุในอีก 4 เดือน ซึ่งตามกฏต้อง 6 เดือน ทำให้พนักงานถามว่าจะรับความเสี่ยงที่จะโดนปฏิเสธเข้าประเทศมาเลเซียไหม และต้องตีตั๋วกลับวันนั้นเลย สุดยอดเสี่ยงดวงไปกัน!!! และรอดเข้าประเทศไปได้ โล่งอก (ตม. มาเล ไม่ถามสักคำ...)

กระเป๋าของคณะคนไทยที่มากองๆ รวมกัน ชั่งน่าสะพรึงยิ่งนัก!! กระเป๋าของผมอายไปเลย ใบนิดเดียว...โอกาสหน้าเราจะยัดไปเยอะๆ บ้าง!!

การเดินทางมาลงที่สนามบิน Klia2 เป็นสนามบินใหม่ของมาเลเซีย เราต้องต่อรถเข้าตัวเมืองกัวลาลัมเปอร์อีก 1 ชั่วโมงกว่าๆ เลยทีเดียว...แต่ของขนาดนี้ เช่ารถตู้กันจะดีกว่า...และจะขนของมากเกินไปไม่ได้ จะโดนตำรวจมาเลเซียเล่นงานได้นั่นเอง

มาถึงมาเลวันที่ 26 ธันวา ตอนเย็นๆ ก็ตรงเข้ามาที่ KLCC convetion hall ทันที จัดของครับ!! 

จัดเสร็จแล้วอย่างรวดเร็ว เอาล่ะไปสำรวจรอบๆ กันได้

บูธของแดนนี่ชู กับมิไรจัง
(ได้เจอตัวจริงแดนนี่ ชูแล้ว แต่น่าเสียดายใจไม่กล้าพอเข้าไปทัก แต่วันที่ 29 ธันวา แดนนี่ ชู ก็จัด Meeting อีกด้วย แต่ผมเดินทางกลับซะแล้ว...น่าเสียดายจริงๆ)

บูธของที่สูบเงินจากกระเป๋าเราๆ ท่านๆ ก็มา...good smile 

บูธแข่ง LOL 

ในงาน Comic Fiesta จะมีขนาด 4 hall ใหญ่ ผมอยู่ hall ที่ 1 ต้องเรียกว่างานใหญ่มาก....เดินกันขาลาก

หลังจากจัดบูธเสร็จออกมาก็มืดซะแล้ว...หันหลังกับไปก็ต้องตะลึงกับตึกแฝด เปโตรนาสทาวเวอร์ สวยมากๆ อารมณ์แนวมีไอ้หนุ่ม final fantasy xv ปาดาบแล้ววาปไปมานั่นเอง 

อย่าลืมแลกเงิน RM (ริงกิต) มาด้วย ทำให้รู้วันนี้เลยว่า แบงค์ไทยเหม็นสาบมาก แบงค์ที่นี่กลิ่นไม่แรง มีแบงค์ 1RM , 5RM , 10RM, 20RM, 50RM ,100 RM และหน่วย .ทศนิยม ว่า sen (บ้านเราเรียกสตางค์) ค่าเงินก็ประมาณ 9.4 กว่าบาท ต่อ 1 RM 

เช้าวันที่ 27 และ 28 ไม่ต่างกันมาก กับจำนวนคนที่มาเข้าแถวรอ...ผมมาถึงตอน 9 โมงก็ขนาดนี้แล้ว พวกคุณมาต่อแถวกันกี่โมง!!

ทั้ง 2 วัน...หลังจากเปิดงาน 10 โมงเช้า ดูคนนั้นสิ...

รับวาดสดในงานด้วย ก้มปั่นจนไม่มีเวลากินข้าวกินน้ำ ร่างกายไม่อึด อาจไม่รอได้ โดยเฉพาะตำแหน่งที่ผมนั่ง โชคดีมากๆ แอร์ลงหัวเต็มๆ 

เจอกดดันสุดๆ จาก Hellraiser รายละเอียดสุดๆ เจสันอุ้มหมายเลข 18 ที่นมโตนิดนึงๆ

น่ายินดีที่เขาชอบงานออริจินัลของเราด้วย น้ำตาจะไหล...อ่านโดจินสาวแว่นแล้วฮาก๊ากเลยทีเดียว 

การรับวาดสด (commission) ก้ต้องมีการสื่อสาร ภาษาอังกฤษแน่นอนอยู่แล้ว คนมาเลก็มีตั้งแต่พูดไม่ได้ พอพูดได้ + สำเนียงจีนๆ จนไปถึงคล่องรัวยิกๆ ฟังไม่ทัน ด้วยสกิลพูดอันต่ำต้อยของผมก็ยังรอดมาได้ (แอบดีใจนิดๆ เราก็คุยรู้เรื่องเหมือนกัน...) 

ปั่นงานวาดสดตลอดเวลา เงยหน้าขึ้นมาอีกที..อ้าว 2 ทุ่มคนหมดแล้ว...

หลังจากจบ 2 วันก็ฉลองส่งท้ายกับความเหน็ดเหนื่อย 

วันที่ 29 เดินทางกลับ...ฝนเทตลอดเวลา จะกลับได้ไหมเนี่ย

เครื่องบินที่จะเดินทางกลับ...ตอนนี้ฝนก็ยังตกอยู่ เอาไงเนี่ย...

แต่สุดท้ายก็กลับมาถึงบ้านจนได้ อย่างปลอดภัยครับ

ขอบคุณทุกคนมากๆ ที่ร่วมเดินทางและแบ่งปั่นประสบการณ์ดีๆ ให้ครับ โอกาสหน้าไว้ไปอีก!! ได้ประสบการณ์ทางภาษาอย่างยิ่งยวด อย่าไปกลัวที่จะพูดเลยครับ พูดผิด พูดใหม่ เอาจนกว่าจะเข้าใจ ฮา

**บทความนี้มีเป็นเพียงความเห็นส่วนตัว โปรดใช้วิจารณาในการรับชม**