(ยาวมาก ขอเตือน)

สวัสดีค่ะ เรา MEME-MHEE

เราก็ไม่รู้นะ ว่าจะมีคนผ่านมาอ่านบล็อกนี้ซักกี่คน แต่เราก็ยังอยากเขียนเพราะตอนนี้รู้สึกดีใจมากค่ะ ฮ่าๆ

ตอนนี้ๆ การ์ตูน "roomfor2" ของเรามียอดวิวเกิน 10k แบ้ววววว ยี้ห่าๆ

ขอบคุณผู้อ่านทุกๆท่าน ความรู้สึกปลื้มปริ่มขนาดนี้ไม่สามารถบรรยายออกมาได้พอหนึ่งหน้ากระดาษของ TALK ท้ายตอนได้ TvT

ตอนแรกเราว่าจะเก็บไว้วาดรูปขอบคุณตอนต้นตอนที่ 5 แล้วแหละ แต่ว่าๆ กว่าจะได้ลงคงอีกนานเพราะช่วงนี้เราใกล้สอบแถมสารพัดงานและเปเปอร์นี่โหมกระหน่ำเข้ามาไม่ขาดสายจนไม่มีเวลาให้พักหายใจเลยค่ะคู๊ณ

อาจจะงงว่า 'แล้วที่นั่งพิมพ์อยู่นี่คือร่ะ? บ่นว่างานเยอะไม่ใช่หราา'

ก็อยากขอบคุณทุกคนมากๆไง เลยมาเขียนบล็อกซึ่งใช้เวลาน้อยกว่าแทน ;)

พอมาถึงจุดๆนี้ ที่มีคนอ่านการ์ตูนของเราจนยอดวิวแบบ โห..เป็นหมื่นงี้ มันทำให้เรานึกย้อนไปตอนที่ตัดสินใจที่จะวาด roomfor2 ลงในนี้ค่ะ

คือ..เราก็ชอบวาดการ์ตูนมาตลอดนะ ตั้งแต่ประถมเลย พอขึ้นมัธยมก็เข้าชมรมวาดการ์ตูน วาดมาตลอด อาจจะมีเว้นช่วงตอนที่เตรียมเอนท์บ้างแต่ก็ไม่เคยหยุดแบบ เลิกเลย ในหัวเราก็จะมีพล็อตเพลิตสารพัดตลอดค่ะ ถ้านับดูตอนนี้มีเกือบสิบเรื่อง ฮ่าๆ แต่ก็ไม่เคยเลยที่จะวาดออกมาเป็นเรื่องเป็นราว ทั้งๆที่ใจจริงเราก็อยากวาดๆมันออกมาให้แบบ..คนอื่นได้อ่าน ได้รับรู้ ได้รู้ฟี้ดแบคจากคนอ่าน แต่ก็ไม่รู้ทำไม อาจจะเพราะเราไม่มั่นใจมั้งคะ ฮ่าๆ

จนเมื่อประมาณปลายปีที่แล้ว 2014/2557 อะไรก็แล้วแต่ จำไม่ได้เหมือนกันว่ามาได้ไง แต่ความคิดเรื่อง roomfor2 ก็เด้งขึ้นมาในหัวค่ะ อ้อๆ อาจจะเป็นเพราะดูซีรี่ย์ฝรั่งเรื่อง new girl มั้ง คือในเรื่องมันจะเป็นอพาร์ทเมนต์ที่มีหลายห้องนอนใช่ม้า แล้วคือรูมเมททุกคนเป็นผู้ชายหมด แต่วันนึงผู้หญิงอีกคนก็ย้ายเข้ามาอยู่ด้วย เป็นผู้หญิงคนเดียวในดงชายหนุ่มประมาณนี้ ไปหาดูได้ สนุกๆ เราชอบๆ55 เข้าเรื่องต่อ..นั่นแหละ เมื่อปลายปีที่แล้วก้เริ่มคิดพล้อต roomfor2 ค่ะ แต่ก็เหมือนเดิม มีไอเดียแต่ไม่มีที่ระบาย จนปิดเทอมเล็กของมหา'ลัยปีที่แล้วมันตรงกับเดือนธันวา ด้วยสาเหตุอะไรจำไม่ได้จริงๆ เราก็ได้มาเจอกับเว็บนี้เข้าให้ เราก็คลิกเข้ามาดูค่ะ แล้วเราก็เห็นทั้งแบบภาพวาดเอย การ์ตูนเอย ของนักเขียนการ์ตูนไทยซึ่ง โอเค มันมีนักเขียนดังๆลงงานในเว็บนี้ด้วย แต่มันก็มีทั้งแบบหน้าใหม่ที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อนเหมือนกัน

เราไม่เคยเปิดเพจ ไม่มีpixiv บลาๆ เคยมีบล็อกที่เอ็กซ์ทีนแต่ก็ดองเค็มมันไปนานแล้ว มีdrawrแต่ก็ลืมพาสเวิร์ดไปแล้ว(อยากกลับไปเล่นมว๊ากกก แต่ลืมง่ะ ทำไงได้ เฮ้อว์..) นอกจากพวกนั้นเราไม่เคยลงรูปวาดหรือการ์ตูนที่ไหนมาก่อน นั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เราไม่มั่นใจมั้ง พอเราเห็นเพื่อนๆคนอื่นที่เป็นเมมเบอร์เนาะ เค้าลงผลงานกัน เราก็เริ่มลังเลรีๆรอๆอยู่หน้าจอว่า'เฮ้ยย วาดเลยมะ แต่เว็บมันยังเป็นเบต้าอยู่เลยว่ะ รอให้มันพัฒนาอะไรคงที่แล้วค่อยลงดีมะ?(คิดงี้จริงๆ แหะๆ) ลงตอนปิดเทอมใหญ่ละกันจะได้มีเวลาวาด' ..

คือ จะหาข้ออ้างไม่วาดอีกแล้วสินะอีนี่..

แต่ในที่สุดเราก็คิดได้ค่ะ 'ถ้าไม่วาดตอนนี้ แล้วจะวาดตอนไหน? YOLO! You Only Live Once นะเว้ย นี่เรียนปีสอง ถ้าเริ่มช้ากว่านี้เวลาที่เราจะได้วาดรูปอย่างมีความสุขก่อนเจอกับโลกผู้ใหญ่เต็มตัวก็จะน้อยลงนะ ถ้าไม่เริ่มตอนนี้จะเริ่มตอนไหน?'

นั่นแหละ YOLO โลดดดดด! ปลายเดือนธันวา 2014 ช่วงปิดเทอมอยู่เราก็นั่งวาด roomfor2 ตอนที่ 1 ออกมาลงตอนต้นเดือนมกราคม 2015 ค่ะ (คืนวันที่31นี่คึกมาก ปั่นตอนแรกข้ามปีเลยนะจะบอกให้)

พอลงแล้วเป็นไง รู้สึกดี มากกกกกกกกกกก! ที่ได้วาด รู้ตัวเลยว่าคือสิ่งที่เราต้องการมานาน แล้วไม่ใช่แค่ว่าได้ปล่อยของแล้วมันมีความสุขอย่างเดียวนะ คือมีคนอ่านงานเราด้วยไง มีคนมาเม้น มาเพิ่มเข้าชั้นหนังสือ มาฟอลโล่ว มันมีกำลังใจมากๆเลย ขอบคุณทุกคนเลยค่ะ ที่เป็นกำลังใจให้ เอาจริงๆ หลังจากลงตอนใหม่แต่ละตอนนี่เข้าเช็คหน้าฟี้ดในแดชบอร์ดตัวเองแทบจะทุกครึ่งชั่วโมง จริงๆนะ พอเห็นอัพเดทมันทำให้เราฮึดไง แล้วมันทำให้เรารู้ว่ายังมีคนสนใจงานเราอยู่ เราจะหยุดทิ้งคนอ่านไปกลางคันไม่ได้นะ ไม่รู้จะพูดอะไรกับคนอ่านเลยนอกจากขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณจริงๆ ชีวิตเรามีสีสันขึ้นเยอะเลย55 จริงๆนะ นอกจากการเรียนจนหัวฟูแล้วเอาแต่เขี่ยเฟสบุคไปวันๆ เรามีอะไรให้ทำอะ ให้เราจริงจัง โอเค มันอาจจะไม่ได้ทำเป็นอาชีพที่จริงจังขนาดนั้น แต่เราได้รู้สึกว่า เวลาเราตั้งใจทำในสิ่งที่ตัวเองชอบจริงๆมันรู้สึกดีมากนะ

เนี่ย เรารอเวลาให้ปิดเทอมไวๆเลยนะ จะได้วาดเยอะๆ เพราะเรารู้ว่าเปิดเทอมเราไม่มีเวลาขนาดนั้น เหอๆ

เราคิดว่าเราไม่มีอะไรจะพูดแล้วละ5555 ก็จะไม่ไปไหนหรอกค่ะ ถึงแม้เวลาลงตอนใหม่ๆอาจจะไม่แน่นอน แหะๆ ขอบคุณทุกคนอีกรอบ เขียนมาจนถึงตรงนี้ย้อนไปดูนี่โคตรยาวเลย รวมเวลาที่เขียนทั้งหมดนี้ สรุปคือเท่ากับเวลาที่ใช้วาดรูปหนึ่งรูป โถ่55

ยาวขนาดนี้จะมีคนอ่านจบมั้ย แต่อ่านไม่ถึงบรรทัดนี้ก็ไม่เป็นไร เราไม่แคร์ เราอยากเขียนเพราะเราอยากเขียน และเรามีความสุข อิอิ

เพิ่งเหยียบหมื่นมันอาจจะเป็นก้าวเล็กๆ แต่เป็นก้าวที่เราภูมิใจค่ะ ขอบคุณทุกคนที่คอยติดตามผลงานจากใจจริง จากนี้ก็ฝากติดตาม roomfor2 ต่อไปด้วยนะค้า ^_________^

เลิฟเว่อร์ แอนด์ แต๊งส์เว่อร์ๆๆๆๆๆๆๆ <3

MEME-MHEE

22/04/15

โฆษณานิด: แกๆ roomfor2 มีสีช่องมุกแยกจากเรื่องหลักด้วยนะ ชื่อเรื่อง 'Little Room'แก.. สนใจแว่บไปอ่านได้นะ คนเขียนคนเดียวกับ roomfor2 เลยแก อิอิ